Czuje sie staro xP

***

I chyba za bardzo lubie sobie komplikowac zycie. Ledwo znalazlem race, w ktorej czuje sie dobrze, w ktorej czuje, ze robie cos, co ma tam jakies znaczenie, a juz poszedlem dodatkowo na studia wieczorowe. Polowicznie z wlasniej woli, polowicznie z woli ojca. Meeh. Jeszcze jakos wyrabiam, ale wszystko sprowadza sie do tego, iz coraz bardziej odczuwam brak czasu wolnego, dla siebie. Chociaz, to tez dlatego, ze jakos najbardziej lubie go spedzac sam, a o to trudno w domu. Nie wiem dlaczego, ale to daje mi jakis wewnetrzny spokoj, kiedy jestem zupelnie sam w domu, a wokol mniej jest cicho i ciemno.

***

Mamo, mamo, kup mi apetyt!

Ostatnio zjezyla mi sie siers na grzbiecie, kiedy uslyszalem w radiu jedna z kolejnych reklam 'sumplementow diety' dla malolatow, ktory to wlasnie ma wspomagac apetyt. Zadowolony mlokos prosi o trzecia dokladke i chwali sie jak to mama poczestowala go wspomagaczem apetytu. Czy tylko mnie przeraza, ze coraz wiecej wspomagaczy trzeba dawac dziecku, by wg. reklamy byc dobrym rodzicem?

Gdybym urodzil sie dziesiec lat pozniej, pewnie i ja od mlodosci lykalbym coraz wiecej 'ulepszaczy' zycia zapracowanego rodzica. Syrop na apetyt, witaminki i tak dalej. Pewnie tez stwierdzono by u mnie prawdziwe ADHD, czyli doszloby jeszcze nieco uspokajaczy.
Przezylem jakos bez tego. Ja i chyba wiekszosc moich rowiesnikow. Nie wiem, czy jestesmy/bedziemy zdrowsci od celow marketingowych tych produktow, ale z perspektywy czasu, doceniam czas i pomysly moich rodzicow, bym sie zdrowo odzywial.

Mysle, ze duzo z tych produktow nie jest dla dzieci - jest raczej usprawiedliwieniem dla ich rodzicow.

***

Czy ja wygladam smutno? Ostatnio czesto ludzie w pracy mnie pytaja, czemu jestem taki smutny. Chociaz to pewnie po prostu taki wyraz na moim krzywym pysku x3
Szczegolnie, ze alternatywa jest glupi wyraz twarzy, tudziez lekcewarzacy - a majac je za alternatywe, juz wole wygladac smutno w pracy.

***

"Przyjaciel to ktos, kto wymaga od nas, bysmy stawali sie tym, kim potencjalnie jestesmy; bysmy realizowali to, co w nas najlepsze. [...] Prawdziwa przyjazn to czysta milosc. Milos wolna od sentymentalnych i erotycznych komplikacji. Nie ma zadnych innych powodow by trwala, poza troska o drugiego czlowieka i o to, co nas laczy. [...] Przyjazn jest jak wspolne palenie ogniska. Kazdy musi cos dorzucic do ognia. Jezeli doklada tylko jedna osoba, to przez jakis czas ognisko moze sie jeszcze tlic, ale pewne jest, ze w koncu zgasnie"

Polecam wszystkim ksiazke "Zatrzymaj sie. Wojciech Eichelberger w rozmowach z Renata Dziurdzikowska". Fragment mozna przeczytac w "Przegladzie" z zeszlego tygodnia.

***

Meeh.
Takie rzeczy trzeba notowac wtedy, kiedy przychodza do glowy. Od dzis spie z kartka i dlugopisem pod poduszka xD